آمد مردم ، فكر و ذهن آنان را مشوّش نكند و با توسّل به امام رضا عليه السلام دل از ذهب و فضّه شسسته ، به ذكر ذات پاك الهى مشغول شده و ياد خداوند ذوالجلال را ذخيرهء آخرت خويش قرار مىدهند . رأفت و مهربانى امام رضا عليه السلام با زائرين ، روان انسان را شاد ساخته و جلوه‌هاى رحمانى در آن روضهء رضوان ، آموزندهء طريق خلوص و روزنه‌اى براى خودسازى - نه خودستايى - است . در زيارت حضرت امام رضا عليه السلام زر و زيور زائران ارزشى ندارد همان‌گونه كه زهدِ زاهدان رياكار اثرى ندارد . در حرم امام هشتم عليه السلام زنده‌دلانى كه در زورق ولايت نشسته و با قطرات اشكى كه مىريزند و امواج عظيم رأفت آن حضرت را به خروش مىآورند ، كاملًا مورد توجّه قرار مىگيرند . در حرم امام هشتم عليه السلام ژنرال‌هاى لشكر و ژنده‌پوشان كشور با يك ديد نگاه مىشوند . امام رضا عليه السلام از ژرفاى افكار همه آگاهند و به آنان‌كه ژست و قيافهء خود را آراسته و نيز به ژوليدگان زبان‌بسته با ژرف‌بينى مىنگرند ، و در اين ميان آنان كه قلبى بس روشن‌تر از ژنراتورهاى قوى دارند مورد عنايت و توجّه واقع مىشوند هرچند ژنده‌پوش باشند . برخى از زوّار بهترين سوغات سفر خود را آبى كه از سقّاخانه برداشته‌اند مىدانند ، گويا كه كوثر و سلسبيل سرچشمهء آنند و يا . . . آنان با نوشيدن جرعه‌اى از جام آن ، بر حضرت سيّدالشهداء عليه السلام سلام و درود مىفرستند و خدا را بر اين نعمت سپاس مىگويند . درب اين بارگاه هميشه به روى همه گشوده است و مردم با گرفتن شفا و ساير حاجات خود ، شاهد رأفت و مهربانى امام رئوف مىشوند و به شكرانهء آن ، به درود و صلوات مىپردازند . و در هر شهر و ديار با هيجان و شادى ، جريان شفايابى را حكايت مىكنند و به اين شيوه همه را شيفتهء اين بارگاه مىنمايند .